Samotność w niebie

Nikt nie opowie ci

o samotności w niebie
kiedy składasz ręce
idąc przed siebie
zasłuchana w pieśni

Nikt nie zapyta
czy jesteś szczęśliwa
bo jakże byś nie mogła
wszak tu jesteś

ale..

bez przeszłości
co pozostawiłaś na ziemi
bez przyszłości
- nic się już nie zmieni
zanurzona w... teraźniejszości
po wsze czasy

to ja cię zapytam...

póki nadal idę
depcząc czarną ziemię
a zegar odmierza
czas moich dni

znam przeszłość
która już ze mną
- tę co nie chcę zapomnieć
a przyszłość się mieni
tęczą barw jaskrawą
- być może taką jakiej pragnę
osadzony w teraźniejszości
krótkiej jak bicie zegara

Spójrz więc z góry na mnie
ja wspomnę o tobie
by przez tę jedna minutę
pobyć razem
potem możemy odejść.

Nie krzycz...

Nie krzycz ciszą
nic z niej
już nie wyczytam
prócz pustki zgubnej
co wciąż goni
prócz mroku ogromnego
co światło pochłonie
i postawi granice

nie ja
nie ty
nie przejdziemy

mów szeptem
słów kaskadą płynącą
niczym potok górski
jasny i przejrzysty
niech uniesie przed siebie
to co stoi na drodze
z niego poznam Ciebie

i będę wiedział
czego się boisz
co cię rani

wtedy będzie łatwiej
skrzydła na nowo opatrzyć
serce wziąć z dłoni
posłuchać
czy jeszcze bije
ogrzać
a potem oddać
byś znowu mogła latać
po bezkresnym niebie.

Kim jesteś?

Kim jesteś?
Znam cię od tylu lat
zawsze jesteś ze mną
przecież ty to ja
a jednak
jesteś małą cząstką
wolną i niezależną
żyjącą swoim życiem

Jakie jest twe imię?
Często je powtarzam
Przecież sam nazwałem ciebie
a może tylko tak myślałem
naprawdę
to ty je wybrałeś
spośród wszystkich słów
by ciebie określało.

Dokąd zmierzasz?
Jaki jest cel twej drogi?
Przejmujesz kontrolę
nie ma wtedy już mnie
przez krótką chwilę
ty jeden żyjesz
tworząc i niszcząc.

Powiedz mi
chcę cię zrozumieć
wszak jesteś
moim drugim ja.

Kolor strachu

mróz maluje szyby

w odcienie bieli

a ty skrobiesz

na nich linie

tworząc rysunek

a na nim postacie

potem dłoń przykładasz

pod jej ciepłem

delikatnie niknie

spływając kroplami

jaki kolor ma strach?

mówisz zamyślona

nie na pewno

nie tą barwę

to tylko zima

jasna i mroźna

jaki więc?

nie wiem

być może każdą

z barw dwunastu

a może...

             czerwono-czarną

gdy krople kapią

a noc otula

i wszystko gasi

a może...

             jest przezroczysty

wszak boimy się tego

czego nie widzimy

a może...

             nie one nie mają barwy

choć mienią się

wszystkimi kolorami

a z nimi my

- nasze demony

bierzesz kartkę

zaczynasz rysować

a ja spoglądam

podziwiając niezmiennie.

Słowa czyli niewidzialna pamięć

Powoli przychodzą same
często nierozumiane
(czy i przeze mnie?)

i są jak róże
choć pięknieją
to zakwitają czerwienią
zdobiąc groby
a może je broniąc
wszak posiadają kolce

i są pamięcią

co raz spisana
nigdy nie przemija
choć papier skruszeje
a atrament wyblaknie
pozostanie niewidzialna

i są Tobą mną
wszak od nas pochodzą
gdy kolejny raz
je wypowiadamy
a może tylko tak...
                       myślimy

a one gdzieś żyją
gdzie ich nie sięgniemy

i tylko czasem się zjawiają
byśmy z nich tworzyli.

Nike

Jeszcze drżą
poruszane
podmuchem wiatru
wciąż rozpostarte
kamienne skrzydła
przed wiekami
z marmuru wyciosane
jakby to było wczoraj

jeszcze dłoń
nadal wyciągnięta
wskazuje kierunek
- prosto przed siebie

jeszcze próbuje
iść do przodu
i...
    wpół kroku zatrzymana
pozostała na kamieniu
czeka

może na mnie
lub ciebie
na wiatr
na tchnienie życia
i wstanie z kamienia
pójdzie
poleci
gdzie cel jej jest

a tu...
    pozostanie puste miejsce

Książka

Witam serdecznie wszystkich.

Tak - już jest. 

28 kwietnia 2025 roku odbyła się premiera w Saloniku Trzech Muz we Wrocławiu mojego debiutanckiego tomiku pt. "Pytania". Znajduje się w nim 89 tekstów jak to by ktoś powiedział dopieszczonych i wygładzonych. Niektóre z nich znajdziecie na tym blogu (w takiej formie w jakiej zostały napisane  - mówię wtedy, że są w stanie surowym). Jednak większość z nich nie została tutaj opublikowana.

Relację z tego wydarzenia możecie przeczytać w tym miejscu: SM Wrocławski Dom

a także obejrzeć zdjęcia, które się tam znajdują.

Równocześnie z premierą książki odbyła się wystawa rysunków Moniki Kuncewicz, które znajdują się tomiku, za co serdecznie jej dziękuję.

Dziękuje również Elżbiecie Kołodziejczyk oraz Państwu Lang za możliwość występu w ich klubie.

Jakby ktoś był zainteresowany kupnem książki to zapraszam serdecznie o pozostawienie takiej informacji w komentarzu lub wysłanie maila na adres snnightblog@gmail.com

PS.: 30 kwietnia odbędzie się wieczór poetycki w moim rodzinnym klubie - Klubie Artystycznym Apis w Łukowie. Mam nadzieję, że zostanie on nagrany. Jeżeli tak się stanie to zamieszczę link do relacji z niego.

informacja

Witam wszystkich którzy tu zaglądają. 

Dziś inaczej nieco - bez wiersza, za to chciałbym coś wam wyjaśnić. Od jakiegoś czasu za pewne zauważyliście, że blog został nieco zaniedbany. Nie pojawiają się już zbyt często na nim nowe wpisy tak, jak było to na początku. Spowodowane jest to przygotowaniami do wydania debiutanckiego tomiku, który prawdopodobnie ukaże się pod koniec marca. Prace nad nim ciągle trwają - choć powoli zbliżają się do końca. Kiedy to już się stanie poinformuję was. Oczywiście tomik będzie można zamówić za pośrednictwem bloga lub maila podanego w nim.

Na razie także w fazie pomysłu, choć myślę, że będzie on realizowany, jest stworzenie kanału na YouTube pod tytułem "Porozmawiajmy o poezji", gdzie będę prezentował różne wiersze (swoje i innych poetów często tych znanych bardziej jak i mniej). Postaram się również o każdym z nich coś powiedzieć. Chciałbym także przybliżyć historie naszych największych twórców, choć nie tylko na nich będę się skupiał. W jakim kierunku podążymy, tak naprawdę będzie zależało w dużej mierze od was i waszego zaangażowania.

Dziękuję wszystkim.

Inny świat

W innym świecie
zatapiam swoje myśli
powoli niknąc
w pustce.

W innym świecie
uczucia wzbierają
stając się ogromne
jak głazy przydrożne.

W innym świecie
myśli wolne
szybują w górze
nieuchwytne.

W innym świecie
jest marzenie
piękne i kolorowe
nieziszczalne.

W innym świecie
wspomnienie wciąż żywe
przez czas niezatarte
jakby stało się wczoraj.

W innym świecie -
to znaczy gdzie?

Inny świat
zamknięty w mej głowie
jak główka maku
pełna ziaren
każde z nich
małe – ogromne.

Inny świat
cichutko ukryty
i tylko czasami
dźwięczy jak grzechotka
rozbijając w swym wnętrzu
maleńkie ziarenka.

Inny świat
składam powoli
delikatnie
biorąc go w dłonie
a on kruszeje
i rozsypuje się od nowa.

W innym świecie…
Inny świat…

Co dalej?
tego nikt nie wie…