Nie krzycz...

Nie krzycz ciszą
nic z niej
już nie wyczytam
prócz pustki zgubnej
co wciąż goni
prócz mroku ogromnego
co światło pochłonie
i postawi granice

nie ja
nie ty
nie przejdziemy

mów szeptem
słów kaskadą płynącą
niczym potok górski
jasny i przejrzysty
niech uniesie przed siebie
to co stoi na drodze
z niego poznam Ciebie

i będę wiedział
czego się boisz
co cię rani

wtedy będzie łatwiej
skrzydła na nowo opatrzyć
serce wziąć z dłoni
posłuchać
czy jeszcze bije
ogrzać
a potem oddać
byś znowu mogła latać
po bezkresnym niebie.

Słyszysz?...

Słyszysz?
- To cisza woła.
Słyszę ją
- niemą płaczkę.
Posłuchaj!
Tak serce ludzkie woła.

Słyszysz?

- To ona płacze.

Słyszę

- gromobicie kamieni.

Posłuchaj!

Tak serce płacze,

to w nie biją kamienie.

Słyszysz?

- Twoje imię wypowiada.

Słyszę

- moje już przebrzmiało.

Posłuchaj!

Serce po imieniu cię wzywa.

Słuchaj!

Słyszę.

Serce umarło.

Kamień ostatni spadł.

Cisza pozostała