Samotność w niebie

Nikt nie opowie ci

o samotności w niebie
kiedy składasz ręce
idąc przed siebie
zasłuchana w pieśni

Nikt nie zapyta
czy jesteś szczęśliwa
bo jakże byś nie mogła
wszak tu jesteś

ale..

bez przeszłości
co pozostawiłaś na ziemi
bez przyszłości
- nic się już nie zmieni
zanurzona w... teraźniejszości
po wsze czasy

to ja cię zapytam...

póki nadal idę
depcząc czarną ziemię
a zegar odmierza
czas moich dni

znam przeszłość
która już ze mną
- tę co nie chcę zapomnieć
a przyszłość się mieni
tęczą barw jaskrawą
- być może taką jakiej pragnę
osadzony w teraźniejszości
krótkiej jak bicie zegara

Spójrz więc z góry na mnie
ja wspomnę o tobie
by przez tę jedna minutę
pobyć razem
potem możemy odejść.

* * * (czerwony płomyk...)

Czerwony płomyk
targany wiatrem
samotnie płonie
tracąc życie.

To znak pamięci
Na grobie dłoń
nieznana postawiła
i go ożywiła.

Jeszcze oczy
czyjeś spojrzały
zobaczyły chwile
zatrzymane w pamięci.

Czyjaś łza spłynęła 
cieniutką strużką.

Odeszło cicho
ogniem spalone
przeminęło
rozwiane wiatrem.

Tak znicz płonie
każdy innym
samotnym
wspomnieniem
choć setki
ich stoją
inne dłonie
stawiają.