*** (jak dziecko...)

jak dziecko
ucho przykładasz
do ziemi
słuchasz

ziemia dudni
pod stopami
niezliczonych
przechodniów

ty wciąż słuchasz
i… milczysz

ziemia trzęsie się
kiedy przechodzą
obok ciebie inni…
(to nie ludzie - to duchy)

ty wciąż słuchasz
i… patrzysz

ziemia pęka na pół
pochłaniając z łoskotem

ty wciąż słuchasz…

ziemia milcz
przerażona

ucho przykładasz
do ziemi
szepczesz
a ona…spokojnie pozwala

się utulić do snu.

Dwa brzegi

jezioro
fale
dwa brzegi
środek
łódka
człowiek

jeden odległy
drugi daleki

przestrzeń
wiatr
szum

płynąć?
dokąd?
po co?

nie ma nic
nie czeka nikt
na drugim brzegu

wracać?

pierwszy obcy
został za plecami
nie ma powrotu

dwa brzegi
środek
łódka
wybór

dokąd?
po co?

i tylko dno czeka

Mewa

okruch poszybował w powietrze

trzepot skrzydeł
ruch dzioba
i jest
złapany w locie
już jej
nie wypuści go

inne podrywają się z wody

ruchy skrzydeł szybsze
dzioby czekające

drugi rzucony
która pierwsza?

ścigają się
o okruch chleba

ludzie patrzą

coraz więcej ich jest
coraz mniej
okruchów szczęścia
i tylko ręce wyciągnięte
czekają

okruszek dla mewy
okruszek dla człowieka

mój, moje, moja
czy to takie ważne?

czym jest szczęście?

mewa okruch w locie łapie